Tv-serious

Mindhunter: Στο μυαλό ενός κατά συρροήν δολοφόνου

Όλοι μας έχουμε θυμώσει σε κάποια φάση της ζωής μας ώστε να σκεφτόμαστε άσχημα πράγματα. Κανείς μας όμως δεν τα υλοποίησε ποτέ επειδή – όπως είναι φυσικό – δεν μας άρεσε η ιδέα να τα πραγματοποιήσουμε. Υπάρχουν όμως και κάποιοι άνθρωποι που τους αρέσει ή ίσως ακόμα καλύτερα ερεθίζει μία τέτοια σκέψη σε σημείο να την πραγματοποιήσουν. Γιατί όμως να το κάνουν; Είναι τρελοί ή απλά γεννημένοι σατανικοί; Όσοι λατρεύουν τα ψυχολογικά θρίλερ τους έχω καλά νέα επειδή το Mindhunter εξερευνά τις απαντήσεις αυτών και πολλών άλλων ερωτήσεων. Πάμε λοιπόν να το εξερευνήσουμε.

Η ΠΛΟΚΗ

Τοποθετημένο στο μακρινό πλέον 1977, το Mindhunter μας παρουσιάζει τα πρώτα βήματα του FBI στον ευαίσθητο τότε τομέα της Εγκληματολογίας μέσα από τα μάτια των ειδικών πρακτόρων Holden Ford (Jonathan Groff) και Bill Tench (Holt McCallany). Οι δυο τους ταξιδεύουν από πόλη σε πόλη με σκοπό να αναβαθμίσουν τις γνώσεις των αστυνομικών στην αντιμετώπιση και εξιχνίαση ενός εγκλήματος. Συγχρόνως ασχολούνται – εντελώς παράνομα – με πολύ σκληρές ανεξιχνίαστες υποθέσεις που τους παρουσιάζουν αυτοί.

Πολύ σύντομα ο Holden ανακαλύπτει ότι βαδίζουν σε ανεξερεύνητες περιοχές. Για αυτό και πείθει τον Tench να εμβαθύνουν την έρευνά τους, παίρνοντας συνεντεύξεις από φυλακισμένους κατά συρροήν δολοφόνους. Σκοπός τους είναι να τους κατανοήσουν και να δημιουργήσουν μία βάση δεδομένων ώστε να χρησιμοποιήσουν τις πληροφορίες που θα συγκεντρώσουν εναντίον τους.

ΠΡΩΤΕΣ ΕΝΤΥΠΩΣΕΙΣ

Η σειρά ακολουθεί την πατροπαράδοτη συνήθεια του Netflix. Αφιερώνει το πρώτο επεισόδιο στο χτίσιμο των χαρακτήρων και είναι μία απόφαση που στην προκειμένη περίπτωση δεν τη δικαιώνει, καθώς το πρώτο επεισόδιο είναι ολίγον βαρετό. Παρ’όλα αυτά η δικαίωση έρχεται από το δεύτερο επεισόδιο και μετά. Τότε κάνει την εμφάνισή της η εξαιρετική δουλειά του σεναρίου με ορισμένες φράσεις αρκετά τολμηρές ακόμη και για τη σύγχρονη εποχή.

Μαζί με αυτό ανθίζει σιγά σιγά και η πολύ καλή σκηνοθετική επιμέλεια της σειράς δημιουργώντας φανταστική ροή μεταξύ των σκηνών. Ένα συστατικό σε μαγνητίζει στην οθόνη σου και σε προκαλεί να δεις όλα τα υπόλοιπα επεισόδια μονομιάς. Τέλος, η σειρά σου δίνει τα chills έντονα με κάθε κατά συρροήν δολοφόνο που εμφανίζεται μπροστά σου, ενθουσιασμένο να σου αποκαλύψει τις κρυφές πτυχές των εγκλημάτων του και τα συναισθήματά του κατά την εκτέλεσή τους.

ΟΙ ΧΑΡΑΚΤΗΡΕΣ

Οι Jonathan Groff και Holt McCallany συνθέτουν ένα καλό δίδυμο που μοιράζεται πολύ ένταση και κάποιες σχετικά άβολες στιγμές. Αυτό γιατί ο Holden είναι ενθουσιώδης και μάλλον αρκετά ψυχάκιας ώστε να συγκλονίζεται με κάθε νέα σκέψη που του φανερώνουν οι κατά συρροήν δολοφόνοι. Από την άλλη, ο Tench προσπαθεί να εκτελέσει ένα έργο προς την κοινωνία δίχως να χάσει τον εαυτό του στην πορεία. Το τοπίο καλείται να χαλαρώσει η Wendy Carr (Anna Torv), ψυχολόγος και καθηγήτρια στο πανεπιστήμιο της Βοστώνης. Εκείνη ασπάζεται τις ιδέες του Holden και ενδυναμώνει το έργο των δύο πρακτόρων. Συγχρόνως προσπαθεί να βρει τον συνδετικό κρίκο μεταξύ των κατά συρροή δολοφόνων.

Αν και η σειρά δεν βασίζεται τόσο στις ερμηνείες των πρωταγωνιστών όσο στην ψυχοσύνθεση των δολοφόνων και των εγκλημάτων τους, φροντίζει κατά τη διάρκειά της να εμβαθύνει όλο και περισσότερο στην πηγή της μανίας του Holden και των ανησυχιών του Tench. Τα highlights όμως ανήκουν στις καλές ερμηνείες των δολοφόνων. Ο καθένας με τον ξεχωριστό τόνο της φωνής του, της στάσης του σώματός του και του λεξιλογίου του φανερώνουν πόσο διαφορετικοί και συνάμα όμοιοι είναι. Σχεδόν συναρπαστικοί θα έλεγε κάποιος τρελός.

ΕΝ ΚΑΤΑΚΛΕΙΔΙ

Το Mindhunter είναι άλλη μία εξαιρετική παραγωγή του Netflix και μία ωδή στο κεφάλαιο “ψυχολογικό θρίλερ”. Το μοναδικό ίσως αρνητικό είναι ότι εστιάζει πολύ στην διερεύνηση των εγκλημάτων. Oπότε αντικειμενικά μιλώντας δεν πρόκειται να εκτιμηθεί το ίδιο από έναν φαν του είδους και από κάποιον που άνοιξε να το δει λόγω περιέργειας. Παρ’όλα αυτά, όποιο και αν είναι το κοινό της, η σειρά υπόσχεται μία διαφορετική ματιά στον όρο “κατά συρροήν δολοφόνος”. Για το λόγο αυτό και μόνο αξίζει κανείς να τη δει.

Βαθμολογία : 9.5/10


Κείμενο: Στέφανος Στεφανίδης
Tags:

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *