Musicpeople

Χρήστος Θηβαίος|Ο καλλιτέχνης μέσα στην τέχνη του επιβιώνει σε κάθε συνθήκη

Συντάκτρια: Καψογεώργη Σταυρούλα

Ο Χρήστος Θηβαίος μας συντροφεύει με τα νοσταλγικά, γεμάτα  συναισθήματα τραγούδια του εδώ και περίπου 30 χρόνια. Είναι ο άνθρωπος που  έχει άποψη και την εκφράζει, με άπλετα επιχειρήματα και δη πολυσχιδή. Ο άνθρωπος από τα Εξάρχεια, έχει καταφέρει με μεγάλη επιτυχία να βγάλει προς τα έξω όλα τα κεκλεισμένα συναισθήματα που λίγο ή πολύ έχουμε βιώσει οι περισσότεροι. Κάπως έτσι και εγώ συνειδητοποίησα ότι η καλλιτεχνική του πεμπτουσία δεν αποτελείται μόνο από απλές μελωδίες και στίχους, αλλά σίγουρα από κάτι περισσότερο.

Έτσι, λίγο πριν πάρει την κιθάρα και τα τραγούδια του και ανέβει στη Θεσσαλονίκη για το live του παρέα με τους String Demons μας μίλησε στο TFC Magazine για την ζωή και το έργο του.

Ε. Πόσο σημαντικές ήταν για εσάς οι σπουδές σας στην Μπολόνια; Τι αποκομίσατε από εκείνο τον καιρό; Σας βοήθησαν να ξεκινήσετε καλλιτεχνικά;


Α. Ήταν από τα πιο σημαντικά πράγματα που έχω κάνει στη ζωή μου και σίγουρα αποτέλεσε το εφαλτήριο για να ξεκινήσω να γράφω τους στίχους στα τραγούδια μου. Αποκόμισα μεγάλο σεβασμό και αξιοπρέπεια για κάθε είδους επιστήμης, και με βοήθησε να ξεκινήσω όχι μόνο καλλιτεχνικά, αλλά και σαν άνθρωπος. Και πραγματικά θυμάμαι και θα θυμάμαι για πάντα με μεγάλο σεβασμό τους καθηγητές μου, τον Ουμπέρτο Έκο και τον Βαλέριο Μαρκέττι, καθώς επίσης τη συμβολή των συμφοιτητών μου στην μετέπειτα πορεία μου.

Ε. Την πολλή αγάπη που λαμβάνετε από το κοινό, πώς την διαχειρίζεστε;


Α. Προσπαθώ να ανταποδώσω την εμπιστοσύνη και τον σεβασμό. Τη διαχειρίζομαι με αξιοπρέπεια, σύνεση, και σίγουρα δεν τη θεωρώ δεδομένη.

Ε. Πώς βλέπετε τα πράγματα στο χώρο της μουσικής βιομηχανίας; Μπορεί να επιβιώσει ο καλλιτέχνης σήμερα;


Α. Κατ’ αρχήν ο καλλιτέχνης, οποιοσδήποτε άνθρωπος θέλει να χαρακτηρίζει τον εαυτό του καλλιτέχνη, δεν έχει καμία σχέση με τη βιομηχανία. Είτε αυτή είναι μουσική, είτε είναι οτιδήποτε. Έλεγε η Αρλέτα ότι «εάν μπορείς να ζήσεις και χωρίς να το κάνεις, καλύτερα να μην το κάνεις. Εάν δεν μπορείς να ζήσεις χωρίς να το κάνεις, τότε κάν’ το». Ο καλλιτέχνης μέσα στην τέχνη του επιβιώνει σε κάθε συνθήκη, όποια κι αν είναι αυτή. Δεν μπορεί να μη δημιουργεί.

Η μουσική βιομηχανία δεν έχει καμία σχέση με τη μουσική. Ούτε με τη δημιουργία. Εάν τύχει κάτι ακραιφνώς δημιουργικό να αποτελέσει και να βρει χώρο σ’ αυτό το οποίο θεωρούμε εμπόριο και να αποτελέσει στοιχείο ανταπόδοσης, τότε αυτό είναι κάτι το οποίο αφορά στον οιονδήποτε ασχολείται με αυτό και σίγουρα, εάν μπορεί να υπάρξει ένας ορισμός για τον επαγγελματία, όχι για τον καλλιτέχνη, είναι ότι από τη μια ζει για την τέχνη του και από την άλλη ζει από την τέχνη του. Αλλά σίγουρα δεν είναι προϋπόθεση εργασίας το να αποτελεί μέρος της μουσικής βιομηχανίας.

Ε. Έχετε χαρτογραφήσει το κοινό σας;


Α. Όχι, ούτε και θα το κάνω ποτέ.

Ε. Ποια είναι τα τραγούδια που σας αρέσουν;


Α. Ακούω πάρα πολύ μουσική. Από κλασική μουσική μέχρι grunge, από progressive rock μέχρι ρεμπέτικα, αλλά σίγουρα έχω ιδιαίτερες αγάπες, οι οποίες εξακολουθούν όλα αυτά τα χρόνια, που είναι οι Beatles, οι Genesis, οι Doors, οι Pink Floyd, o Chris Cornell, οι Pearl Jam, ο Μάνος Χατζιδάκις, πάρα πολύ κλασική μουσική.

Μέσα σε αυτά τα κομμάτια είναι και κλασικές συνθέσεις του Θάνου Μικρούτσικου, ακούω Ιταλούς τραγουδοποιούς, και σίγουρα προσπαθώ να ενημερώνομαι σε σχέση με τα μουσικά δρώμενα, και ψάχνω πάρα πολύ τους συναδέλφους μου τους Έλληνες τραγουδοποιούς.  Επίσης ακούω πάρα πολλές ορχηστρικές συνθέσεις  κινηματογραφικής και θεατρικής μουσικής που συνάδελφοί μου όπως είναι ο Μάξιμος Δράκος ή ο Σταύρος Γασπαράτος ή ο Γιώργος Κουμεντάκης ή ο Νίκος Κυπουργός και διάφοροι άλλοι συνθέτουν.

Ε. Έχετε κάποιο φωνητικό πρότυπο;


Α. Ναι, έχω φωνητικά πρότυπα, που είναι ο Freddie Mercury, ο Eddie Vedder, ο Χάρης Κατσιμίχας, ο Ορφέας Περίδης,  ο Chris Cornell, o Damien Rice.

Ε. Ο καλλιτέχνης για να είναι ολοκληρωμένος τι πρέπει να έχει;


Α. Δεν πρέπει ποτέ να αισθάνεται ολοκληρωμένος ο καλλιτέχνης.

Ε. Ποια είναι η σχέση του καλλιτέχνη με την κριτική; Νιώθετε άβολα με τις δυσάρεστες κριτικές;


Α. Η σχέση του καλλιτέχνη με την κριτική είναι αμφίδρομη και πρέπει να υπάρχει διαρκώς. Νιώθω πολύ όμορφα με τις κριτικές, όταν αφορούν στη δουλειά μου και στο επάγγελμά μου.

Ε. Τι αποτελεί έμπνευση για εσάς;


Α. Τα πάντα! Από ένα πρελούδιο, από μια σουίτα, μέχρι μια όμορφη θέα, μέχρι ένα καλό φαγητό, μια βόλτα στα Εξάρχεια με τη γυναίκα μου, μια βόλτα στο Μεταξουργείο με τα παιδιά μου, πολύωρες συζητήσεις με τους φίλους μου, και πάνω απ’ όλα με εμπνέει το να μου μιλούν για τα αρνητικά μου οι άνθρωποι που αγαπάω. Επίσης διαβάζω πάρα πολύ, βιβλία λογοτεχνίας, ποίηση και θεωρητικά βιβλία. Και η απεξάρτησή μου αποτελεί έμπνευση για μένα.

Ε. Στις εμφανίσεις σας, έχετε πολύ σταθερό κοινό. Ωστόσο, ανανεώνεται διαρκώς. Τι σκέφτεστε για το κοινό σας;


Α. Προσπαθώ να κάνω τα πάντα για να είμαι στο ύψος των απαιτήσεών του, και της εμπιστοσύνης του.

Ε. Τι πιστεύετε ότι λείπει από τη νέα γενιά;


Α. Αυτό το οποίο εμείς οι παλιότεροι δεν πετύχαμε ευτυχώς. Όλα τα έχει η νέα γενιά και έχει και έναν απέραντο αεροδιάδρομο έμπνευσης, στρωμένο απ’ όλες τις προηγούμενες, και μπορεί να διδαχτεί και από τα λάθη της προηγούμενης γενιάς.

Ε. Μια «Βόλτα στα Εξάρχεια» λοιπόν. Τα Εξάρχεια είναι η γειτονιά που αγαπάτε και κατοικείτε από μικρός. Έχει αλλάξει κάτι στην γειτονιά σας;


Α. Σίγουρα έχει αλλάξει όλα αυτά τα χρόνια, που ζω εγώ από το 1980, κι όλα τα πράγματα είναι αυτό που λένε ο Χάρης και ο Πάνος Κατσιμίχας: “Τίποτα δεν έχει αλλάξει και τίποτα δεν είναι όπως παλιά”.  Αλλά όλα εξακολουθούν να είναι πανέμορφα. Από τη μια τα Εξάρχεια αποτελούν μια πηγή έμπνευσης, πηγή πολιτισμού, μια κοιτίδα διαρκούς εξωραϊσμού πολιτιστικών και πολιτισμικών εμπειριών, και τόπος διακίνησης οραμάτων, ουτοπίας και πραγματικότητας και από την άλλη πλευρά αποτελούν και μια βαλβίδα αποσυμπίεσης του πολιτικού γίγνεσθαι.

Ε. Τι σας ώθησε στην συνεργασία σας με τους String Demons;

Α.Οι String Demons αυτή τη στιγμή είναι  από τα καλύτερα δημιουργικά και καλλιτεχνικά δρώμενα που έχω συναντήσει σ’ αυτή τη χώρα και αποτελούν ένα τρομερά δημιουργικό και προσοδοφόρο και ελπιδοφόρο μουσικό και πολιτιστικό δίδυμο. Είναι δύο συγκλονιστικοί καλλιτέχνες και ερμηνευτές και είναι μεγάλη μου τιμή να συνεργάζομαι μαζί τους.

Ε.Τι έχουμε να περιμένουμε από το live της Παρασκευής στο Mylos Club;

Α.Έχουμε να τραγουδήσουμε τα τραγούδια των Αγίων των Εξαρχείων με μια νέα πνοή, έτσι όπως συνηθίζω και αγαπάω να λέω, ότι οι Άγιοι των Εξαρχείων, για μένα δεν είναι οι σκοτεινοί και οι καταραμένοι τραγουδοποιοί της δεκαετίας του ’80-’90, αλλά είναι μέσα στον Μεσαίωνα του σκοταδισμού, του πολιτισμού αυτής της χώρας και αποτελούν τα χρωματιστά κρύσταλλα ενός υπέροχου ψηφιδωτού, που αφήνει το φως να περνάει στο ναό της ψυχής μας. Κάτω από αυτό το πρίσμα, βλέπω την τραγουδοποιεία του Παύλου Σιδηρόπουλου, του Νικόλα Άσιμου, της Αρλέτας και της Κατερίνας Γώγου.

Και σίγουρα αυτά τα τραγούδια τα οποία  θα παιχτούν από τη μια με τον πολύ απλό και απέριττο τρόπο που άκουσα να γράφονται, θα παιχτούν και κάτω από τη νέα δημιουργική και ερμηνευτική ματιά νέων ανθρώπων, όπως είναι από τη μια οι String Demons και από την άλλη οι συγκλονιστικοί συνεργάτες μου όλα αυτά τα χρόνια, στα τύμπανα, τα κρουστά και τα φωνητικά ο Καλλίστρατος Δρακόπουλος, και ο Μάξιμος Δράκος πιάνο,  πλήκτρα, φωνητικά, σύνθεση και επιμέλεια ενορχήστρωσης.

Επίσης θα ακούσετε όλα τα τραγούδια που έχετε αγαπήσει από μένα, από την περίοδο των Συνήθων Υπόπτων μέχρι το Σιδερένιο Νησί, και τη συνεργασία μου με τον Γιώργο Νταλάρα και τον Γιώργο Ανδρέου, τη «Μικρή Πατρίδα», με τον Βασίλη Δημητρίου τον «Μεγάλο Θυμό» και το «Πόσο πολύ σ’ αγάπησα», και τη συνεργασία μου με τον Θάνο Μικρούτσικο,  τον «Άμλετ της Σελήνης», τον «Σταυρό του Νότου» και τις «Γραμμές των Οριζόντων» και άλλα τραγούδια τραγουδοποιών που αγαπάμε και θαυμάζουμε.

Ο Χρήστος Θηβαίος θα εμφανιστεί με τους String Demons στο club του Μύλου στις 15/3.

Tags:

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *