Theater

Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος (55 χρόνια αγάπης, ΚΘΒΕ)

Συντάκτρια: Καιμακάμη Δήμητρα

Τι συνέβη σαν χθες ακριβώς πριν 55 χρόνια στη Θεσσαλονίκη και την άλλαξε για πάντα; Μα φυσικά απέκτησε ένα πολιτισμικό στολίδι και μία στέγη για να περιθάλψει την έντονη καλλιτεχνική της φλέβα…Το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος!

Όταν η παράσταση Οιδίπους Τύραννος ανέβηκε το καλοκαίρι του 1961 στο θέατρο Φιλίππων, από το νεοσύστατο τότε ΚΘΒΕ, κανείς δεν μπορούσε να φανταστεί ότι τα πολιτιστικά δρώμενα στη Θεσσαλονίκη δεν θα ήταν ποτέ ξανά ίδια.

  Όπως όλα αυτά που μας περιβάλλουν ξεκινούν από μία ιδέα, έτσι και το ΚΘΒΕ ξεκίνησε σαν μια ιδέα μερικών ανθρώπων και συνέχισε με την αδιάκοπη δραστηριότητα αυτών και πολλών άλλων να εξελίσσεται. “Nα κάνετε θέατρο στη Θεσσαλονίκη”, ήταν η απάντηση του συγγραφέα Γεώργιου Θεοτοκά, σε μια ερώτηση του τότε πρωθυπουργού Κωνσταντίνου Καραμανλή για το πώς να βελτιώσει το πνευματικό ελληνικό τοπίο . Και ΕΥΤΥΧΩΣ έτσι και έγινε.

Το ΚΘΒΕ που απαρτίζεται από πέντε χειμερινές σκηνές ( Θέατρο Εταιρίας Μακεδονικών Σπουδών, Βασιλικό Θέατρο, νέο Υπερώο ΕΜΣ, Σκηνή Σ. Καραντινός Μονής Λαζαριστών, Μικρό Θέατρο Μονής Λαζαριστών, και τα καλοκαιρινά της αγαπημένα στέκια το Θέατρο Δάσους και το Θέατρο Γης), φιλοξενεί κάθε χρόνο αναρίθμητες και ιδιαίτερα προσεγμένες καλλιτεχνικά παραστάσεις που πλέον αγγίζουν σχεδόν τις χίλιες. Από το 1973 διαθέτει τη δική της Δραματική Σχολή που όχι μόνο αποτελεί πολυπόθητη στάση για ανερχόμενους ηθοποιούς αλλά έχει δημιουργήσει και ένα θεατρικό ‘θεσσαλονικιότικο’ δυναμικό, που με πίστη και με μια αγάπη που θα χαρακτήριζε κανείς οικογενειακή, δουλεύει για παραστάσεις που δίνουν στην πόλη τον καλλιτεχνικό αέρα που της αξίζει.

  Πολλές από τις παραστάσεις που έχουν πάρει σάρκα και οστά στο θεατρικό σανίδι της αγαπημένης μας πόλης, έχουν αφήσει εποχή. Είτε ήταν η Σαλώμη του Όσκαρ Ουάιλντ, την πρώτη χειμερινή καλλιτεχνική περίοδο του ΚΘΒΕ , είτε η Ηλέκτρα σε σκηνοθεσία Ανδρέα Βουτσινά το 1992, είτε το Τρίτο Στεφάνι που συνεχίζει τη φετινή θεατρική περίοδο, σημειώνοντας επιτυχία είναι ένα ελάχιστο δείγμα μπροστά στα τέρατα που έχουν δημιουργήσει σκηνοθέτες, σκηνογράφοι , ηθοποιοί, ενδυματολόγοι , εργαζόμενοι και πιστοί εργαζόμενοι του Κρατικού.

Οι Θεσσαλονικείς βέβαια, του έχουμε μία ιδιαίτερη αδυναμία, καθώς μας έχει δώσει τροφή για σκέψη, αφορμή για γέλιο, στιγμές μοναχικότητας, αλλά κυρίως γιατί πάντα βρίσκεται εκεί για να εμπλουτίζει τις ζωές μας με έργα τόσο διαφορετικά μεταξύ τους. Δεν είναι δυνατόν να φανταστούμε την πόλη μας χωρίς τις παραστάσεις του να μας συντροφεύουν είτε τα υγρά μας καλοκαίρια είτε τους κρύους μας χειμώνες. Το ευχαριστούμε και είμαστε εδώ για να το στηρίζουμε…


0
Tags:

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *