SKG Diaries: 4/11-10/1 | Καλή χρονιά
January 4, 2018
Street Art in Berlin.
January 10, 2018

“Molly’s Game”: Μια παρτίδα που έπρεπε να παιχτεί με λιγότερα φύλλα

Συντάκτης: Χριστακίδης Χρήστος

Η Τζέσικα Τσάστεϊν πάει all-in στη νέα ταινία του Άαρον Σόρκιν, η οποία μπορεί να τζογάρει σωστά, όμως καταλήγει να κερδίζει λίγα μετά από μια τεράστια παρτίδα δυόμιση ωρών.

Το TFC μπορεί να σας εύχεται καλή χρονιά γενικότερα, με υγεία, ευτυχία, τα γνωστά, αλλά το TFCinema σας εύχεται εκτός απ’όλα τα προηγούμενα, “καλές κινηματογραφικές επιλογές. Επειδή είμαστε σίγουροι ότι κι εσείς τα κάνατε τα λαθάκια σας πέρυσι. Θα είμαστε, λοιπόν,  φέτος στο πλευρό σας για να βγάζουμε το φίδι από την τρύπα κάθε Πέμπτη. Για να βλέπουμε εμείς πρώτοι αυτά που πρέπει ή δεν πρέπει να δείτε εσείς. Τι είδαμε λοιπόν την πρώτη Πέμπτη του χρόνου; Το “Molly’s Game” του Άαρον Σόρκιν. Μια ταινία ενδιαφέρουσα και καλοφτιαγμένη, αλλά σε κάποια σημεία υπερφορτωμένη.

Στην πρώτη του σκηνοθετική δουλειά, ο βραβευμένος με όσκαρ σεναρίου για το “The Social Network“, Άαρον Σόρκιν, υπογράφει φυσικά και το σενάριο της ταινίας, το οποίο είναι βασισμένο στο ομώνυμο βιβλίο της ίδιας της Μόλι Μπλουμ. Το “”Molly’s Game” έχει πολύ εμπνευσμένη σαρκαστική διάθεση και γενικότερα όλα όσα χρειάζεται μια πραγματική ιστορία που καταλήγει στην μεγάλη οθόνη. Ωστόσο, πέφτει στην παγίδα που το ίδιο δημιούργησε. Βασίζεται σε ένα βιογραφικό μυθιστόρημα, η -αναγκαστικά- συνοπτική απόδοση του οποίου ξεπέρασε κατά πολύ το όριο λέξεων μια περίληψης.

Πλοκή

Η Μόλι Μπλουμ, επαγγελματίας σκιέρ ελεύθερου στυλ, μετά από έναν πολύ σοβαρό τραυματισμό, αποφασίζει να μετακομίσει στο Λος Άντζελες. Πιάνοντας δουλειά ως γραμματέας, βοηθάει το αφεντικό της στη διοργάνωση βραδιών παιχνιδιών πόκερ με μεγάλα πονταρίσματα, στα οποία παίρνουν μέρος διάσημοι ηθοποιοί, επιχειρηματίες και άλλες διασημότητες του Χόλιγουντ. Μετά από μία διένεξη με το αφεντικό της, αποφασίζει να διοργανώσει μόνη της τα παιχνίδια και σύντομα καταλήγει να διευθύνει τα δημοφιλέστερα παιχνίδια πόκερ σε Λος Άντζελες και Νέα Υόρκη.

Για εννέα χρόνια τηρούσε τον νόμο κατά γράμμα, ωσότου πήραν μέρος στα τραπέζια της μέλη της ρώσικης μαφίας. Τότε, βρέθηκε στο στόχαστρο του FBI, το οποίο, δύο χρόνια μετά την απομάκρυνσή της από το πόκερ, τη συνέλαβε με αποτέλεσμα να βρεθεί αντιμέτωπη με μεγάλη ποινή φυλάκισης.

Η ταινία ακολουθεί την ζωή της, όπως την περιγράφει η ίδια στο βιβλίο της, μέχρι τη σύλληψη της και, αργότερα, τον αγώνα για την αθώωση της.

Πρώτα Σχόλια

Αρχικά, η πρώτη προσπάθεια του Σόρκιν στην σκηνοθεσία είναι αξιοπρεπέστατη και δεν ευθύνεται για κανένα από τα προβλήματα της ταινίας. Όμορφες εναλλαγές από το παρόν στο μέλλον, ωραίοι συμβολισμοί και κατάλληλες αυξομοιώσεις της έντασης των σκηνών ανάλογα με τα γεγονότα, είναι κάποια από τα χαρακτηριστικά που προσδίδουν στο “Molly’s Game” την ατμοσφαιρικότητα που αρμόζει στην υπόθεση του. Εκεί όμως που η ταινία χωλαίνει είναι η μετατροπή του μυθιστορήματος σε σενάριο. Εκεί δηλαδή που περίμενες ότι ο Σόρκιν δεν θα έχει κανένα πρόβλημα.

Πολλές ιστορίες, διάλογοι και επεξηγήσεις καταλήγουν να υπερφορτώνουν την ταινία με πληροφορίες. Αυτές με τη σειρά τους κατακλύζουν το μυαλό του θεατή ο οποίος αδυνατεί να τις απορροφήσει όλες λόγω του τεράστιου όγκου τους. Η ταινία σε πολλά σημεία γίνεται υπέρμετρα επεξηγηματική και καταλήγει να γίνεται αρκετά φλύαρη. Σε άλλα, πάλι, γίνεται αλόγιστη χρήση λέξεων και εκφράσεων που αδιαμφισβήτητα στοχεύουν στον εντυπωσιασμό του θεατή και μόνο. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτής της αμετροέπειας είναι σχεδόν όλες οι συζητήσεις δικηγόρου-πελάτη. Η ιστορία ναι μεν αποδόθηκε σωστά, αλλά θα μπορούσε να είχε αποδοθεί λιγότερο περίπλοκα και αναλυτικά , παραλείποντας τουλάχιστον το τελευταίο εικοσάλεπτο της ταινίας.

Ερμηνείες

Η  δύο φορές υποψήφια για όσκαρ, Τζέσικα Τσάστεϊν, μας χαρίζει μία ακόμη όμορφη ερμηνεία στον ρόλο της Μόλι Μπλουμ, αποδεικνύοντας ότι έχει γίνει ένα με τον χαρακτήρα που υποδύεται για άλλη μία φορά. Η γοητεία και η σπιρτάδα της κλέβουν την παράσταση και δένουν με τα χαρακτηριστικά της Μπλουμ. Μέσω της ερμηνείας της σκιαγραφείται  μια κοπέλα που έχει χάσει το δρόμο της και έχει βρεθεί σε έναν άλλον, που μπορεί μεν να είναι τελείως διαφορετικός από αυτόν που θα ακολουθούσε, αλλά οι αρετές και η εντιμότητά της, της δίνουν τη δυνατότητα να καθιερωθεί και σε αυτόν. Μέσα όμως στα ακριβά φορέματα και στην καλή ζωή ανάμεσα στην αμερικάνικη ελίτ, εκείνη δεν θα χάσει κάποιο «χέρι» σε κάποια παρτίδα πόκερ αλλά τη ζωή της ολόκληρη. Τουλάχιστον μέχρι να την ξανακερδίσει.

Ο Ίντρις Έλμπα στον ρόλο του Τσάρλι Τζάφι από την άλλη, δεν πετυχαίνει κάτι ιδιαίτερο -όμως δεν ευθύνεται απαραίτητα ο ίδιος γι’ αυτό. Ο χαρακτήρας που υποδύεται δεν είχε βάθος, καθώς μπορεί να κατανοούμε την ακεραιότητά του ως δικηγόρου στην ταινία αλλά, εκτός από δυο- τρεις σκηνές, ο ρόλος του είναι επίπεδος και περιορίζεται στις διαφωνίες του με την Μπλουμ. Ο Κέβιν Κόστνερ ως ο ψυχολόγος και καταπιεστικός πατέρας είναι αρκετά πειστικός, και αν και δεν εμφανίζεται πολύ, δίνει στο κοινό αρκετά στοιχεία ικανά να εξηγήσουν τις πράξεις της κόρης του και τους λόγους για τους οποίους η ζωή της άλλαξε πορεία.

Συνεπώς

Το “Molly’s Game” είναι μια ταινία αφιερωμένη σε μια γυναίκα και γραμμένη πάνω σε μία άλλη. Είναι η ιστορία της “πριγκίπισσας” του πόκερ Μόλι Μπλουμ και η ταινία της Τζέσικα Τσάστειν. Αυτοί είναι οι δύο βασικοί χαρακτηρισμοί που της αρμόζουν. Το σενάριό της περιγράφει ακόμα ένα success story με άσχημη κατάληξη, όμως έχει κάποια στοιχεία που δεν σε αφήνουν αδιάφορο. Δεν απευθύνεται μόνο σε φαν του πόκερ και θαυμαστές της όμορφης Τσάστεϊν αλλά σε ένα ευρύ κοινό το οποίο μπορεί να φύγει από το σινεμά ελαφρώς κουρασμένο, αλλά σε καμία περίπτωση δεν θα πει “fold”.

 

Με την υποστήριξη του Cineplexx


Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Close